Spitsnieuws 4 sept. 2013
Beste Sander Dekker,
Hulde voor de brief die u als Staatssecretaris van Onderwijs maandag in De Volkskrant plaatste. U schrijft te zijn geschrokken van het gebrek aan adequate scholing voor getalenteerde leerlingen en dat we af moeten van het middelmatige onderwijs. Fijn dat u inziet dat het Nederlandse onderwijssysteem best wel kut (Kwalitatief Uitermate Teleurstellend) is. Maar met een beetje extra investeren in scholing van die verveelde docenten die tegen een zenuwinzinking aanhangen - zoals u voorstelt gooi je niet een ziek systeem om. Omdat u ons oproept mee te denken en ik tot de groep zogenaamde talenten behoor die u beschrijft,voel ik me geroepen met u te delen waarom ik als gefrustreerde leerling denk dat het probleem dieper ligt dan u denkt.
Toen ik aan mijn middelbare schoolcarrière begon met de ’perfecte’Citoscore van 550 en een IQ van 153 (na een paar jaar verveeld blowen op het schoolplein zal dat nu wel iets zijn geslonken;voel u namens het kabinet vooral verantwoordelijk) pakte ik enthousiast elke uitdaging aan die ik tegenkwam. Tweetalig VWO, voorzitter worden van de leerlingenraad en extra evenementen organiseren: zolang ik ergens voor kon rennen, was ik erbij.
Daar was ook ruimte voor, totdat de toen zogeheten ’Tweede Fase’ inging.Opeens moest er fabrieksmatig geleerd worden en zolang er competenties aangekruist werden, interesseerde het niemand wat je in al die vrije computer-uurtjes deed. De verveling sloeg toe en motivatie kon ik nauwelijks meer opbrengen. Maar wat mij - en vele anderen, want cijfers wijzen erop dat wel 80% van de hoogbegaafde jongeren láger dan met een VWO-diploma eindigt - uiteindelijk nekte, was de systeemmatige verplichting in denkwijze: niet alleen wát we moesten leren,maar vooral hóe werd van bovenaf opgelegd. Elke ongebruikte website en onbenullige denkstap moest - desnoods achteraf voor de vorm - worden vastgelegd, wat natuurlijk niet werkt omdat slimme mensen niet simpelweg sneller nadenken dan de gemiddelden, maar vooral ánders.
Daarbij worden onze ambities in het huidige systeem niet alleen niet uitgedaagd, maar zelfs tegengewerkt. Twee keer heeft een schoolleider me voor de keuze gesteld: VWO óf schrijven voor NRC Handelsblad, HBO Mediamanagement òf een interne opleiding bij BNN. Beide keren heb ik gekozen voor schorsing. Gelukkig, want daardoor heb ik nu de vrijheid mijn talenten betaald te ontwikkelen en benutten zonder tegengewerkt te worden door kapotgedicteerde schoolsystemen. En daar zit het echte probleem: Nederland is een cultuur van koppen afhakken die boven het maaiveld uitsteken. Een cultuur waarin meer sympathie is voor de sukkels dan voor de strebers.
Zolang we Barbie lof toedichten maar Ivo Niehe kapotmaken en criminelen meer nazorg geven dan slachtoffers, zie ik in het onderwijs al helemaal niks veranderen. Maar dat is slechts mijn ongeschoolde mening. Als je nog vragen hebt, kom vooral een keertje langs. Ik ga toch niet naar school.
Liefs, Een schooluitvaller
Posts tonen met het label Ervaringsverhalen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ervaringsverhalen. Alle posts tonen
zaterdag 21 september 2013
zondag 9 december 2012
IQ 140
Lauren is hoogbegaafd. Daardoor wordt zij door de anderen in haar klas vaak gepest. Behalve door Evelyn, haar hartsvriendin. Zij zijn als het ware twee handen op één buik. Ook Evelyn heeft het niet gemakkelijk met haar ouders die op scheiden staan.
Bij het begin van het verhaal is ieders hoop hooggespannen voor het naderende galabal.
Tegelijkertijd is er Jonathan, ook hoogbegaafd. Hij kan bij niemand terecht, enkel bij zijn oudere zus die hem uitnodigt om mee te gaan naar het galabal.
Lauren en Jonathan ontmoeten elkaar. Liefde op het eerste gezicht is het minst wat je kan zeggen van hun relatie, die fel start maar gaandeweg wel belaagd wordt door de nodige twijfels en onzekerheden die typisch thuishoren bij het 'puberdom'.
Ondertussen is er een uit de hand gelopen incident met de nodige sterke drank tijdens het galabal en een weddenschap die achteraf koppen zal doen rollen...
Bij het begin van het verhaal is ieders hoop hooggespannen voor het naderende galabal.
Tegelijkertijd is er Jonathan, ook hoogbegaafd. Hij kan bij niemand terecht, enkel bij zijn oudere zus die hem uitnodigt om mee te gaan naar het galabal.
Lauren en Jonathan ontmoeten elkaar. Liefde op het eerste gezicht is het minst wat je kan zeggen van hun relatie, die fel start maar gaandeweg wel belaagd wordt door de nodige twijfels en onzekerheden die typisch thuishoren bij het 'puberdom'.
Ondertussen is er een uit de hand gelopen incident met de nodige sterke drank tijdens het galabal en een weddenschap die achteraf koppen zal doen rollen...
Je voelt dat beide auteurs zich grondig verdiept hebben in het onderwerp en al hun informatie verwerkt hebben in een verhaal dat je niet loslaat. Zeker voor lezers die houden van realistische verhalen is dit een vlot leesbaar en spannend boek.
dinsdag 27 november 2012
Uitdaging!
Een hoogbegaafd kind in je klas ? Maak er een uitdaging van!
Het gedrag van leerlingen wordt door het schoolproces beïnvloed. Leerkrachten kunnen hoogbegaafde kinderen zoveel bieden als ze kennis hebben van deze kinderen. Een goede begeleiding is essentieel ,materialen zodat het kind zich cognitief en ook sociaal emotionele zijn kwaliteiten kan ontplooien. Het (hoog)begaafde kind is op zeer jonge leeftijd in staat om verschillende soorten emoties of gevoelens te onderscheiden Een grote mate van sociaal inzicht te tonen en kan de sociale consequenties van zijn handelwijze goed doorzien.
Op het moment dat het kind naar school gaat, kan dit veranderen. Het kan geconfronteerd worden met complexe, emotionele en sociale verwachtingspatronen. De aanpassing begint en er kunnen psychosomatische klachten ontstaan. Het herkennen van hoogbegaafde kinderen is niet altijd even makkelijk. Op jonge leeftijd zijn deze kinderen geïnteresseerd in lezen, rekenen, sterrenkunde, geschiedenis en filosoferen. Bij oudere kinderen wordt het signaleren vaak lastiger. Als een kind eenmaal gaat onderpresteren en niet meer laat zien wat het kan, wordt het ongemotiveerd. Als het hierbij ook nog makkelijke stof aangeboden krijgt zal de concentratie verder bedaren. Hierbij zal het kind in eenvoudige opdrachten fouten maken. Hierdoor kan een leerkracht een ander beeld van het kind krijgen. Dus, hoe meer kennis leerkrachten hebben, hoe eerder de signalering plaats vind en hoe minder problemen er in de emotionele ontwikkeling van het hoogbegaafde kind ontstaan. Door het kind een groep te laten versnellen, extra verrijking en verdieping aan te bieden leert het kind om te leren, structureren en organiseren.
Als het kind te weinig uitdaging krijgt gaat het onderpresteren en komt de emotionele ontwikkeling in de knel. (Leren niet meer om te leren). Ze kunnen het ten slotte niet meer opbrengen om zich in te spannen, en lijken nog weinig kennis te hebben. Door het verkeerde onderwijs is het vuur van de nieuwsgierigheid en de honger naar kennis gedoofd. Een gevolg is dat een kind emotioneel en sociaal beschadigd raakt, waardoor het niet meer kan laten zien wie hij/zij werkelijk is. Het heeft problemen om emoties te uiten en hebben hierdoor moeite met sociale contacten. Het zal zich gaan terug trekken en het denken komt centraal te staan. Terwijl dit te voorkomen is bij een tijdige signalering en een goede begeleiding. Als leerkrachten deze kennis eigen maken zal er zoveel meer begrip voor deze groep kinderen zijn. Een hoogbegaafd kind in je groep ? Maak er een uitdaging van!
Ons kind had een snelle ontwikkeling, ze liep met negen maanden en sprak al volledige zinnen met twee jaar. Eenmaal naar groep 1 veranderde haar gedrag. Binnen vier maanden veranderde ze van een vrolijk meisje in een ongelukkig kind dat zeer agressief uit school thuiskwam. Ze verveelde zich in de groep. Thuis las ze al boekjes en schreef verhalen op, zelfs in de vakantie maakte ze hele rijtjes sommen. Eenmaal in groep 2 werd ze zeer passief en zat met een lege blik in de ogen op de bank als ze uit school kwam. Ze had geen vriendinnen en ze klaagde vaak over hoofdpijn en buikpijn, sliep slecht en zei vaak dat het leven geen zin had. Wij als ouders maakten ons grote zorgen. Wat was er met ons vrolijke meisje gebeurd? We zochten hulp bij de huisarts, onderzoeken volgde. Lichamelijk was er niets aan de hand. Een vriendin die leerkracht was zei dat ze misschien hoogbegaafd zou kunnen zijn. Binnen een maand was onze dochter getest en ze bleek hoogbegaafd te zijn. Ze is toen naar groep 3 overgeplaatst .We zagen onze dochter binnen enkele maanden weer vrolijk worden en haar lichamelijke klachten verdwenen. Ze kreeg ook extra werk in de groep en mocht 1 keer per week naar de plusklas. Ze kreeg vriendinnen en voelde zich gelukkig op school. Inmiddels heeft ze haar HBO gehaald en een leuke baan.
Belangrijker voor ons is dat ze mag zijn wie ze is en emotioneel goed in haar vel zit. Een leuke vriendenkring heeft en gelukkig is. Soms denk ik als die leerkracht toen geen kennis had gehad van hoogbegaafde, hoe zou het dan afgelopen zijn met onze dochter?
Bron: lich.nl
Het gedrag van leerlingen wordt door het schoolproces beïnvloed. Leerkrachten kunnen hoogbegaafde kinderen zoveel bieden als ze kennis hebben van deze kinderen. Een goede begeleiding is essentieel ,materialen zodat het kind zich cognitief en ook sociaal emotionele zijn kwaliteiten kan ontplooien. Het (hoog)begaafde kind is op zeer jonge leeftijd in staat om verschillende soorten emoties of gevoelens te onderscheiden Een grote mate van sociaal inzicht te tonen en kan de sociale consequenties van zijn handelwijze goed doorzien.
Op het moment dat het kind naar school gaat, kan dit veranderen. Het kan geconfronteerd worden met complexe, emotionele en sociale verwachtingspatronen. De aanpassing begint en er kunnen psychosomatische klachten ontstaan. Het herkennen van hoogbegaafde kinderen is niet altijd even makkelijk. Op jonge leeftijd zijn deze kinderen geïnteresseerd in lezen, rekenen, sterrenkunde, geschiedenis en filosoferen. Bij oudere kinderen wordt het signaleren vaak lastiger. Als een kind eenmaal gaat onderpresteren en niet meer laat zien wat het kan, wordt het ongemotiveerd. Als het hierbij ook nog makkelijke stof aangeboden krijgt zal de concentratie verder bedaren. Hierbij zal het kind in eenvoudige opdrachten fouten maken. Hierdoor kan een leerkracht een ander beeld van het kind krijgen. Dus, hoe meer kennis leerkrachten hebben, hoe eerder de signalering plaats vind en hoe minder problemen er in de emotionele ontwikkeling van het hoogbegaafde kind ontstaan. Door het kind een groep te laten versnellen, extra verrijking en verdieping aan te bieden leert het kind om te leren, structureren en organiseren.
Als het kind te weinig uitdaging krijgt gaat het onderpresteren en komt de emotionele ontwikkeling in de knel. (Leren niet meer om te leren). Ze kunnen het ten slotte niet meer opbrengen om zich in te spannen, en lijken nog weinig kennis te hebben. Door het verkeerde onderwijs is het vuur van de nieuwsgierigheid en de honger naar kennis gedoofd. Een gevolg is dat een kind emotioneel en sociaal beschadigd raakt, waardoor het niet meer kan laten zien wie hij/zij werkelijk is. Het heeft problemen om emoties te uiten en hebben hierdoor moeite met sociale contacten. Het zal zich gaan terug trekken en het denken komt centraal te staan. Terwijl dit te voorkomen is bij een tijdige signalering en een goede begeleiding. Als leerkrachten deze kennis eigen maken zal er zoveel meer begrip voor deze groep kinderen zijn. Een hoogbegaafd kind in je groep ? Maak er een uitdaging van!
Ons kind had een snelle ontwikkeling, ze liep met negen maanden en sprak al volledige zinnen met twee jaar. Eenmaal naar groep 1 veranderde haar gedrag. Binnen vier maanden veranderde ze van een vrolijk meisje in een ongelukkig kind dat zeer agressief uit school thuiskwam. Ze verveelde zich in de groep. Thuis las ze al boekjes en schreef verhalen op, zelfs in de vakantie maakte ze hele rijtjes sommen. Eenmaal in groep 2 werd ze zeer passief en zat met een lege blik in de ogen op de bank als ze uit school kwam. Ze had geen vriendinnen en ze klaagde vaak over hoofdpijn en buikpijn, sliep slecht en zei vaak dat het leven geen zin had. Wij als ouders maakten ons grote zorgen. Wat was er met ons vrolijke meisje gebeurd? We zochten hulp bij de huisarts, onderzoeken volgde. Lichamelijk was er niets aan de hand. Een vriendin die leerkracht was zei dat ze misschien hoogbegaafd zou kunnen zijn. Binnen een maand was onze dochter getest en ze bleek hoogbegaafd te zijn. Ze is toen naar groep 3 overgeplaatst .We zagen onze dochter binnen enkele maanden weer vrolijk worden en haar lichamelijke klachten verdwenen. Ze kreeg ook extra werk in de groep en mocht 1 keer per week naar de plusklas. Ze kreeg vriendinnen en voelde zich gelukkig op school. Inmiddels heeft ze haar HBO gehaald en een leuke baan.
Belangrijker voor ons is dat ze mag zijn wie ze is en emotioneel goed in haar vel zit. Een leuke vriendenkring heeft en gelukkig is. Soms denk ik als die leerkracht toen geen kennis had gehad van hoogbegaafde, hoe zou het dan afgelopen zijn met onze dochter?
Bron: lich.nl
zondag 25 november 2012
Ineens thuis...
Of je er nu als ouder bewust voor hebt gekozen, je kind tijdelijk thuis zit bij gebrek aan passend onderwijs of je kind is vrijgesteld van de leerplicht, omdat het echt niet meer ging…..
Al deze ouders hebben 1 ding gemeen: Je hebt een hoogbegaafd kind die thuisonderwijs krijgt.
Niet zo gek eigenlijk, want in een Masterclass van de Open Universiteit geeft Prof. Dr Ton Mooij al aan dat uit onderzoek blijkt dat vele hoogbegaafde kinderen onderuit gaan in het onderwijs in Nederland.
Sterker nog:
Voor de groep met een IQ > 130 is dat 30%, maar voor de groep met een IQ > 150 is dit zelfs 60%.
Een schrikbarend getal, want is jouw kind geboren met een IQ boven die 150, dan heeft je kind meer kans dat het onderuit gaat in het Nederlandse onderwijs dan dat het goed gaat.
Voor sommige ouders een reden om vroeger of later te beginnen met thuisonderwijs, al dan niet tijdelijk.
Voor die ouders is deze site, voor tips, lesmateriaal, hulp en contacten met andere ouders in het zelfde schuitje.
Al deze ouders hebben 1 ding gemeen: Je hebt een hoogbegaafd kind die thuisonderwijs krijgt.
Niet zo gek eigenlijk, want in een Masterclass van de Open Universiteit geeft Prof. Dr Ton Mooij al aan dat uit onderzoek blijkt dat vele hoogbegaafde kinderen onderuit gaan in het onderwijs in Nederland.
Sterker nog:
Voor de groep met een IQ > 130 is dat 30%, maar voor de groep met een IQ > 150 is dit zelfs 60%.
Een schrikbarend getal, want is jouw kind geboren met een IQ boven die 150, dan heeft je kind meer kans dat het onderuit gaat in het Nederlandse onderwijs dan dat het goed gaat.
Voor sommige ouders een reden om vroeger of later te beginnen met thuisonderwijs, al dan niet tijdelijk.
Voor die ouders is deze site, voor tips, lesmateriaal, hulp en contacten met andere ouders in het zelfde schuitje.
vrijdag 23 november 2012
Ik ben hoogbegaafd
Had je er wat tegen..?
Hoogbegaafd zijn maar niet weten dat je hoogbegaafd bent, kan voor heel veel problemen zorgen. Dat ondervond Emma W. Brouwer. Ze wist haar leven lang al dat ze anders was, maar ze wist niet waarom. Ze wist wel dat het aan haar lag. Alles wat fout ging, lag aan haar. Dat was haar bijgebracht door haar omgeving, die zij kenmerkend de 'Afkeurende Anderen' noemt; volwassen mensen die haar vanaf haar geboorte hebben geminacht, afgekeurd, afgekraakt en bestempeld als anders, raar, en vreemd.
Hoewel haar ouders haar altijd beschermd en gesteund hebben, konden zij niet voorkomen dat ze opgroeide met het idee dat ze niet goed genoeg was, dat er eigenlijk helemaal niets van haar klopte.
Het is pas als ze volwassen is, dat ze ontdekt dat er een woord is om haar te beschrijven, namelijk 'hoogbegaafd' en dat alles waar ze eerst om werd afgekeurd, bespot en geminacht, allemaal kenmerken zijn van hoogbegaafdheid. Vanaf dat moment komt ze in opstand tegen de Afkeurende Anderen en dit boek is daar het bewijs van. Het kleine meisje dat ooit op haar achtste jaar in haar dagboek schreef 'Ik begrijp wel dat anderen mij niet mogen want ik heb een fout karakter en dat is mijn eigen schuld' kan eindelijk trots zijn op wie ze is. Dit boek is dan ook zowel een uitleg over hoogbegaafdheid en wat dat met je leven kan doen, als een aanklacht tegen al diegenen die niets begrijpen van hoogbegaafdheid en daar ook geen moeite voor willen doen.
Hoogbegaafd zijn maar niet weten dat je hoogbegaafd bent, kan voor heel veel problemen zorgen. Dat ondervond Emma W. Brouwer. Ze wist haar leven lang al dat ze anders was, maar ze wist niet waarom. Ze wist wel dat het aan haar lag. Alles wat fout ging, lag aan haar. Dat was haar bijgebracht door haar omgeving, die zij kenmerkend de 'Afkeurende Anderen' noemt; volwassen mensen die haar vanaf haar geboorte hebben geminacht, afgekeurd, afgekraakt en bestempeld als anders, raar, en vreemd.
Hoewel haar ouders haar altijd beschermd en gesteund hebben, konden zij niet voorkomen dat ze opgroeide met het idee dat ze niet goed genoeg was, dat er eigenlijk helemaal niets van haar klopte.
Het is pas als ze volwassen is, dat ze ontdekt dat er een woord is om haar te beschrijven, namelijk 'hoogbegaafd' en dat alles waar ze eerst om werd afgekeurd, bespot en geminacht, allemaal kenmerken zijn van hoogbegaafdheid. Vanaf dat moment komt ze in opstand tegen de Afkeurende Anderen en dit boek is daar het bewijs van. Het kleine meisje dat ooit op haar achtste jaar in haar dagboek schreef 'Ik begrijp wel dat anderen mij niet mogen want ik heb een fout karakter en dat is mijn eigen schuld' kan eindelijk trots zijn op wie ze is. Dit boek is dan ook zowel een uitleg over hoogbegaafdheid en wat dat met je leven kan doen, als een aanklacht tegen al diegenen die niets begrijpen van hoogbegaafdheid en daar ook geen moeite voor willen doen.
Abonneren op:
Posts (Atom)